چه لذتی بالاتر از زندگی میان واژگان؟

گفتم: میخوام بدم گوشیمو درست کننمامان گفت: آفتابه خرج لحیمه ، یکی جدید بخر گفتم: کلی اطلاعات تو اون گوشیه . جدیدش به درد من نمیخوره مامان گفت: اطلاعات مهمی که نبودن. فراموششون کن و یکی دیگه بخر توی دلم گفتم:شاید اطلاعاتش مهم نباشن ، ولی خاطراتی که تو اون گوشی دفن شده ، مهمن..خیلی مهم + شنبه بیستم خر...

دلم میخاد یه اتاق داشته باشم سفیدِسفید .رنگ بپاشم ، رنگ بپاشم به در و دیوار ! +به امید روزی که مامان ها درک کنند ، اتاق های تمیز بدرد بخور نیستند! +فانتزی طور + سه شنبه شانزدهم خرداد ۱۳۹۶| 19:19|کوثر| |

دوتامون زده بودیم به سیم آخر... در نزدیک ترین فاصله از هم همه چیزو از چشم هَمدیگه خوندیم و باهم زدیم زیر گریه ، و بعد خنده و حالا خنده و گریه ای که قاطی شده بودن. مامان وارد اتاق شد و مارو دید. سری به نشانه تاسف تکون داد و رفت! چند ثانیه سکوت..قهقه...اشک و دوباره سکوتـ! +همانا خواهر داشتن، یکی

حال [من هنوز انقدر جرئت ندارم که بگم خوب نیستم] # لینک_تکانی + جمعه بیست و نهم بهمن ۱۳۹۵| 17:58|کوثر| | hØmë | ËmåiL | PяØfiLë MØzĦgдN ÐåILy علی من ترین مینا دنتا رویا نرگس سارا مائده زهرا اقای استیگمات all links år¢hIvë خرداد ۱۳۹۶فروردین ۱۳۹۶اسفند ۱۳۹۵بهمن ۱۳۹۵دی ۱۳۹۵آذر ۱۳۹۵ RSS

باورم نمیشد کسی که این همه مدت تو افکارم یک آدم خشن و مغرور به نظر میرسید ، اینطور منطقی و حتی کمی تا اندکی مهربون باشه. وحتی اتفاقای پیش پا افتاده ی زندگشیو برام تعریف کنه. تصور ادمها از اونچه که در واقعیت هست گاهی متفاوته و گاهی هم شبیه به اون. منم فکر میکردم که معلم ریاضیمون رُباته :| واقعا اینو

چرا گودی زیر چشم نشانه ای نشانه های "بد بودن حالِ" ادمه؟ ولی دیگه "با عشق نگاه نکردن به بارون و صبح" از نشانه های اون نیست؟ یا "برق نزدن چشم ها وقتی که به استامبولی پلو " نگاه میکنیم؟ یا حداقل چرا اینا رو کسی نمیفهمه؟ #زاحری :) + جمعه بیست و نهم بهمن ۱۳۹۵| 18:36|کوثر| |

بی منطق این روزا ، از اون روزایی اَن که به خدا میگم : تورو خدا # :| + دوشنبه دوم اسفند ۱۳۹۵| 19:22|کوثر| | hØmë | ËmåiL | PяØfiLë MØzĦgдN ÐåILy علی من ترین مینا دنتا رویا نرگس سارا مائده زهرا اقای استیگمات all links år¢hIvë خرداد ۱۳۹۶فروردین ۱۳۹۶اسفند ۱۳۹۵بهمن ۱۳۹۵دی ۱۳۹۵آذر ۱۳۹۵ RSS

تا کی فرار؟ ایندفه میمونم و میجنگم

به کدامین گناه باید یه بچه ی 4 ساله ی جیغ جیغوی لعنتی خودخواه عصبانی دیکتاتور مسخره و روانی رو 9 ماه تمام تو خونه تحمل کنم؟ اونم فقط به خاطر این که مامانش یه بچه ی احتمالا روانی جیغ جیغوی لعنتی خودخواه دیگه رو توی راه داره و کسی نباید مزاحمش بشه؟! من به هیچ عنوان تختمو به اون نمیدم >ـ< البت

احساس کردم این مدت تو یه جور کمای مغزی بودم. شایدم قلبم از کار افتاده بود. حرکت میکردم ، راه میرفتم ، میدویدم ،.میخندیدم ، میخوردم ، حرف میزدم، میخابیدم اما یه چیزی کم بود..این که نمیدونستم اون چیز چی بود باعث شد بیشتر تو کما بمونم. دنیام ساکت شده بود. ساکت ساکت...شاید زمان از کار ایستاده بود. شایدم...

من دقت کردین هیچی خودِ خود آدم نمیشه؟ اصن مثل خونه باهاش راحتی! + چهارشنبه سی ام فروردین ۱۳۹۶| 21:55|کوثر| | hØmë | ËmåiL | PяØfiLë MØzĦgдN ÐåILy علی من ترین مینا دنتا رویا نرگس سارا مائده زهرا اقای استیگمات all links år¢hIvë خرداد ۱۳۹۶فروردین ۱۳۹۶اسفند ۱۳۹۵بهمن ۱۳۹۵دی ۱۳۹۵آذر ۱۳۹۵ RSS

میخاستم برگردم و تو چشماش زل بزنم و بگم : یادته پارسال همینجا چه قدر خندیدیم؟ چه قدر بازی کردیم؟ چه قدر قدم زدیم؟برگشتم و زل زدم تو چشماش . اما حرف تو دهنم ماسید. نگاهش سرد بود ، یه سرمای خاص که کل وجودم لرزید. نگاهمو انداختم پایین. یه جایی بین کفشام . گفتم: "تو دلت نمیخاد اون روزا برگردن؟" نگاهشو ا